Σαν σήμερα στις 25 Μαΐου το 1901, ιδρύθηκε η Ρίβερ Πλέιτ στο προάστιο του Μπουένος Άιρες, Λα Μπόκα, από μια παρέα λιμενεργατών με καταγωγή από τη Γένοβα της Ιταλίας. Καθημερινά έβλεπαν τους Άγγλους ναύτες να κλοτσούν μια μπάλα στα διαλείμματα της δουλειάς και αποφάσισαν να φτιάξουν μια ομάδα για να τους αντιμετωπίσουν. Την ονόμασαν Ρίβερ Πλέιτ, από την αγγλική ονομασία του ποταμού Ρίο ντε λα Πλάτα, που διασχίζει το Μπουένος Άιρες. Ως χρώματα του νεοσύστατου συλλόγου ορίστηκαν το κόκκινο και το άσπρο, είτε από τη σημαία της Αγγλίας είτε από το σήμα της Γένοβας. Η χαρακτηριστική κόκκινη εγκάρσια φάσα της φανέλας προήλθε από μια τοπική καρναβαλική συνήθεια.
Η Ρίβερ Πλέιτ σύντομα άφησε τη Λα Μπόκα για το Παλέρμο και στη συνέχεια για το μεσοαστικό προάστιο Νούνιες στα βόρεια του Μπουένος Άιρες, όπου βρίσκεται και η σημερινή έδρα της, το γήπεδο «Ελ Μονουμεντάλ» (πλέον με χωρητικότητα άνω των 84.000 θέσεων). Στις αρχές του 1930 έκανε την πρώτη μεγάλη μετεγγραφή που δημιούργησε αίσθηση. Απέκτησε τον επιθετικό Μπερναμπέ Φερέιρα, πληρώνοντας στην ομάδα του, Ατλέτικο Τίγκρε, ένα μεγάλο ποσό σε ράβδους χρυσού. Τότε ήταν που της δόθηκε το παρατσούκλι «Λος Μιλιονάριος» (Οι εκατομμυριούχοι), που την ακολουθεί μέχρι σήμερα.
Ήταν η εποχή που άλλαξε η κοινωνική βάση της ομάδας. Η Ρίβερ έγινε η αγαπημένη των εύπορων στρωμάτων της πρωτεύουσας, σε αντίθεση με την Μπόκα Τζούνιορς που εκπροσωπούσε τη φτωχολογιά του λιμανιού. Από τότε κρατάει και η κόντρα των δύο ομάδων που κατάγονται από την ίδια γειτονιά, τη Λα Μπόκα. Οι μεταξύ τους αγώνες, το «σουπερκλάσικο» όπως ονομάζεται, είναι το απόλυτο ντέρμπι της Αργεντινής και ένα «θέαμα που δεν πρέπει να χάσει κανένας ποδοσφαιρόφιλος προτού αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο», όπως έγραψε η βρετανική εφημερίδα Όμπσερβερ.
Ενδιαφέροντα στοιχεία
Η «Μηχανή» (La Máquina): Την δεκαετία του 1940, η Ρίβερ δημιούργησε μια από τις κορυφαίες ομάδες όλων των εποχών. Η επιθετική της πεντάδα (Μουνιός, Μορένο, Πεντερνέρα, Λαμπρούνα, Λου) έπαιζε ένα επαναστατικό, ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο, που θεωρείται ο πρόδρομος του «Ολοκληρωτικού Ποδοσφαίρου» των Ολλανδών.
Το αντίθετο παρατσούκλι: Εκτός από το «Μιλιονάριος», οι αντίπαλοι τους αποκαλούν και «Gallinas» (Κότες). Το προσωνύμιο αυτό τους έμεινε το 1966, όταν στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες έχασαν από την Πενιαρόλ με 4-2, παρότι προηγούνταν με 2-0, δείχνοντας έλλειψη πάθους.
Το «Μονουμεντάλ» σήμερα: Το ιστορικό γήπεδο της ομάδας, που φιλοξένησε και τον τελικό του Μουντιάλ του 1978, ανακαινίστηκε ριζικά τα τελευταία χρόνια. Πλέον ονομάζεται Μας Μομουμεντάλ και η χωρητικότητά του έχει αυξηθεί στις 84.567 θέσεις, γεγονός που το καθιστά το μεγαλύτερο στάδιο σε ολόκληρη τη Νότια Αμερική.
Εγχώριοι Τίτλοι (Αργεντινή)
Πρωταθλήματα Αργεντινής: 38 (Πολυνίκης του θεσμού, με τελευταίο αυτό του 2023).
Κύπελλα Αργεντινής: 3 (2016, 2017, 2019).
Σούπερ Καπ Αργεντινής: 3 (2017, 2019, 2023).
Άλλα Εγχώρια Κύπελλα (Κόπα ντε λα Λίγκα / Τρόφεο ντε Καμπεόνες κ.α.): 10.
Διεθνείς Τίτλοι (Νότια Αμερική & Παγκόσμια)
Κόπα Λιμπερταδόρες: 4
Έτη: 1986, 1996, 2015, και το ιστορικό 2018 (κόντρα στην Μπόκα Τζούνιορς στον τελικό της Μαδρίτης).
Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1 (1986, νικώντας τη Στεάουα Βουκουρεστίου με 1-0).
Κόπα Σουνταμερικάνα: 1 (2014).
Ρεκόπα Σουνταμερικάνα: 3 (2015, 2016, 2019).
Άλλα Διεθνή Κύπελλα (Σούπερ Κόπα Σουνταμερικάνα, Κόπα Ιντεραμερικάνα, Σουρούγκα Μπανκ): 3.
Αναλυτικά τα υπόλοιπα σημαντικά αθλητικά γεγονότα που έγιναν σαν σήμερα:
2024: Παγκόσμια Μέρα Ποδοσφαίρου
Η Παγκόσμια Ημέρα Ποδοσφαίρου ξεκίνησε το 2024, έπειτα από ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ να καθιερώσει την 25η Μαΐου ως επίσημη παγκόσμια ημέρα για το άθλημα. Αφορμή στάθηκε η συμπλήρωση 100 ετών από την έναρξη του πρώτου Ολυμπιακού Τουρνουά Ποδοσφαίρου στο Παρίσι (25 Μαΐου 1924). Ήταν η πρώτη διοργάνωση με εκπροσώπηση από όλες τις ηπείρους.
2022: Θρίλερ στα πέναλτι
Η Ομόνοια αντιμετωπίζει τον Εθνικό Άχνας στον τελικό Κυπέλλου. Μετά από ένα συγκλονιστικό παιχνίδι που μένει στο 0-0 σε κανονική διάρκεια και παράταση, οι «πράσινοι» παίρνουν το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι με 5-4.
2021: Ευρωπαϊκό Κογκρέσο Σάμπο στη Λεμεσό
Πραγματοποιείται στη Λεμεσό το ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Σάμπο (FIAS). Ήταν η πρώτη μεγάλη διά ζώσης συγκέντρωση των ιθυνόντων του αθλήματος μετά την πανδημία, επιβεβαιώνοντας την ικανότητα της Κύπρου να φιλοξενεί μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις.
2013: «Εμφύλιος»…
H Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ για 5η φορά νικώντας την Μπορούσια Ντόρτμουντ με 2-1 στο «Γουέμπλεϊ» του Λονδίνου, στον πρώτο τελικό μεταξύ δύο γερμανικών ομάδων.
2005: 33ος τίτλος
Ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής για 33η φορά στην ιστορία με τη νίκη του επί του Ηρακλή (0-1) στο «Καυταντζόγλειο» στην τελευταία αγωνιστική.
2005: Το «θαύμα» της Πόλης
Η Λίβερπουλ στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για 5η φορά στην ιστορία της, νικώντας τη Μίλαν με 3-2 στα πέναλτι. Η αγγλική ομάδα έχανε με 3-0, όμως ισοφάρισε και το σκορ δεν άλλαξε στην παράταση.
Ο Πάολο Μαλντίνι της Μίλαν σημειώνει στο 52ο δευτερόλεπτο του αγώνα το πιο γρήγορο γκολ σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Οι «ροσοσονέρι» προηγήθηκαν 3-0 στο ημίχρονο (Μαλντίνι, Κρέσπο 39’,44’), αλλά οι «κόκκινοι» απάντησαν με τους Τζέραλντ (54΄), Σμίτσερ (56’) και Τσάμπι Αλόνσο (60’).
2003: Σερί…
Ο Ολυμπιακός νίκησε την Ξάνθη εκτός έδρας (5-1) και κατέκτησε το 7ο σερί πρωτάθλημα.
2002: Έγραψε ιστορία
Ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του πρωταθλητής Ευρώπης στο
πόλο νικώντας 9-7 τη Χόνβεντ στον τελικό της Βουδαπέστης.
2002: Μορφή του Παναθηναϊκού
Πεθαίνει ο Μανώλης Διακάκης, 68 χρόνων, γνωστός ως «Μπλούης», γενικός αρχηγός του Παναθηναϊκού για πολλά χρόνια και έχοντας συνδέσει το όνομά του με το Έπος του «Γουέμπλεϊ».
1999: Πρώτη Ολυμπιονίκης
Πέθανε στο Κολοράντο η πρώτη χρυσή Ολυμπιονίκης (100μ. το 1928) Ελίζαμπεθ Ρόμπινσον Σβαρτς, σε ηλικία 87 ετών.
1997: Σημαντική επιτυχία
Η Μαρία Παγκάλου κατέκτησε 2 αργυρά μετάλλια στο 13ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής στην Πάτρα.
1997: Μαύρη μέρα…
Ο Άρης υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Β’ Εθνική.
1995: Μορφή του μπάσκετ
Πέθανε από καρκίνο, σε ηλικία 48 ετών, ο Κρέζιμιρ Κόσιτς, ένας από τους μεγαλύτερους μπασκετμπολίστες της Ευρώπης, προπονητής και πρεσβευτής της Κροατίας στα Ηνωμένα Έθνη.
1983: Τελικός στο ΟΑΚΑ
Έγινε στο ΟΑΚΑ ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, στον οποίο το Αμβούργο νίκησε τη Γιουβέντους 1-0 με γκολ που πέτυχε με απευθείας φάουλ ο Φέλιξ Μάγκαθ στα πρώτα λεπτά.
1977: Έκανε ποδαρικό
Η Λίβερπουλ κατέκτησε το πρώτο της Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας τη Γκλάντμπαχ στη Ρώμη με 3-1.
1976: Γενέθλια για Ρίβερς
Γεννιέται ο Ενατίβ «Κέι-Σι» Ρίβερς, Αμερικανός καλαθοσφαιριστής με σπουδαία καριέρα στην Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένου του Παναθηναϊκού).
1967: Ο Λουκ Νιλς
Γεννιέται ο Βέλγος επιθετικός, Λουκ Νιλς. Έκανε μεγάλη καριέρα στην εθνική ομάδα παίζοντας σε 56 αγώνες (περίοδος 1988-2000) σημειώνοντας 10 γκολ. Πήρε μέρος στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1994 και 1998 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Χάλβεβενγκ Ζονχόβεν (1985-87) και συνέχισε στις Βίντερσλανγκ (1987-88), Αντερλεχτ (1988-94), Αϊντχόβεν (1994-2000) για να την ολοκληρώσει στην Αστον Βίλα (2000-03). Με την Αϊντχόβεν, στην οποία ήταν παρτενέρ στην επίθεση του Ρουντ Φαν Νιστελρόϊ κέρδισε τα πρωταθλήματα του 1997 και 2000.
1967: Επίτευγμα της Σέλτικ
Η Σέλτικ έγινε η πρώτη βρετανική ομάδα που κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, νικώντας στη Λισσαβόνα την Ίντερ με 2-1.
1965: Το «φάντασμα» του Άλι
Ο Μοχάμεντ Άλι βγάζει νοκ-άουτ τον Σόνι Λίστον στον πρώτο γύρο με το λεγόμενο «αόρατο χτύπημα». Η στιγμή που ο Άλι στέκεται από πάνω του φωνάζοντας, μετατρέπεται σε μία από τις διασημότερες αθλητικές φωτογραφίες όλων των εποχών.
1953: Σιέρα ο… σερβιτόρος
Γεννιέται στο Μπέργκαμο ο Ιταλός λίμπερο, Γκαετάνο Σιρέα. Ο άνθρωπος που… σέρβιρε τα δύο από τα τρία γκολ της εθνικής στον τελικό του 1982 με τη Γερμανία στη Μαδρίτη. Υπόδειγμα αθλητικού αμυντικού δεν τιμωρήθηκε ποτέ με κόκκινη κάρτα, ενώ ελάχιστες ήσαν οι κίτρινες που αντίκρυσε. Αλλωστε το κύριο προσόν του ήταν να… διαβάζει τις φάσεις και να παίρνει την κατάλληλη θέση. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αταλάντα (1972-74) και συνέχισε στη Γιουβέντους (1974-88) στην οποία έκλεισε την καριέρα του. Μαζί της κατέκτησε επτά πρωταθλήματα (1975,77,78,81,82,84,86) και δύο Κύπελλα (1979,83). Ακόμη το 1977 κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το 1984 το Κύπελλο Κυπελλούχων, ενώ το 1983 έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στην Αθήνα (έχασε η Γιουβέντους 1-0 από το Αμβούργο). Το 1985 κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών στον ματωμένο τελικό του Χέϊζελ και το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς το Διοηπειρωτικό. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 78 φορές (από τις 30 Δεκεμβρίου 1975 στη Φλωρεντίνα στον αγώνα με την Ελλάδα 3-2 έως τις 17 Ιουνίου 1986) και σημείωσε δύο γκολ. Εκτός από το Μουντιάλ του 1982 έπαιξε και στις διοργανώσεις του 1978 και 1986. Το 1987 ανέλαβε «σκάουτερ» της Γιουβέντους. Ηταν μοιραίο. Πήγε στην Πολωνία να παρακολουθήσει έναν αγώνα της Βίτσεβ Λοτς, αντιπάλου της «Γιούβε» και σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 3 Σεπτεμβρίου 1989.
1953: Ο Ντάνιελ Πασαρέλα
Γεννιέται στο Τσακαμπούκο ο Αργεντινός κεντρικός αμυντικός, Ντανιέλ Πασαρέλα. Αρχηγός της ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελο το 1978. Αγωνίστηκε 70 φορές στην εθνική (περίοδος 1976-86) και πέτυχε 22 γκολ. Πήρε μέρος και στο παγκόσμιο κύπελλο του 1982, ενώ η κόντρα του με τον Μαραντόνα του στέρησε τη δυνατότητα να παίξει έστω και ένα λεπτό στη διοργάνωση του 1986. Ηταν η ρεβάνς για τον αποκλεισμό του 17 χρονου, τότε, «Ντιεγκίτο» από τον Μενότι και τον αρχηγό της ομάδας Πασαρέλα από το Μουντιάλ του 1978. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Αρχεντίνο Τσακαμπούκο η οποία το 1973 τον παραχώρησε στη Σαρμιέντο, ομάδα β’ κατηγορίας. Στις 14 Απριλίου 1974 έκανε το ντεμπούτο του με τη Ρίβερ Πλέϊτ στην οποία και δοξάστηκε. Το 1982 πήγε στη Φιορεντίνα και το 1987 στην Ιντερ. Έμεινε στο Μιλάνο δύο χρόνια κι επέστρεψε στη Ρίβερ Πλέϊτ για να κλείσει εκεί την μεγάλη του καριέρα το 1989. Σε 451 αγώνες πρωταθλήματος σε Αργεντινή και Ιταλία σημείωσε 134 γκολ. Η ικανότητα του να σκοράρει ήταν εντυπωσιακή για αμυντικό ποδοσφαιριστή. Άλλωστε το 1976 σημείωσε σε 35 παιχνίδια 24 γκολ, αριθμός ρεκόρ για αμυντικό σ’όλο τον κόσμο! Στη συνέχεια έγινε προπονητής. Εργάστηκε στις Ρίβερ Πλέϊτ, Πάρμα και στις εθνικές ομάδες της Αργεντινής και της Ουρουγουάης.
1935: Παγκόσμιο ρεκόρ
Ο Τζέσε Όουενς καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στο μήκος με 8μ13 σπάζοντας το φράγμα των 8 μέτρων κατά τη διάρκεια των «10 Μεγάλων Πρωταθλημάτων» στο Αν Άρμπορ.
1933: Ο Ρόμιαλντ Κλιμ
Γεννιέται ο Σοβιετικός σφυροβόλος, Ρόμιαλντ Κλιμ. Ολυμπιονίκης το 1964 (69μ74) και δεύτερος το 1968 (73μ28). Ήταν πρωταθλητής Ευρώπης το 1966 (70μ02), ενώ το 1969 (72μ74) κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Την ίδια χρονιά (15 Ιουνίου) πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ (74μ52).
1920: Πρώτος Τζαμαϊκανός Ολυμπιονίκης
Γεννιέται ο Τζαμαϊκανός δρομέας μέσων αποστάσεων, Άρθουρ Γουίντ, ο πρώτος ολυμπιονίκης από τη χώρα αυτή. Το 1948 κέρδισε τα 400μ (46.2-ολυμπιακό ρεκόρ) στους Ολυμπιακούς στο Λονδίνο, ενώ ήταν 2ος στα 800μ (1.49.5). θα κέρδιζε ενδεχομένως ένα ακόμα μετάλλιο στα 4Χ400μ, αλλά έπαθε κράμπα και η Τζαμαϊκανή ομάδα μηδενίστηκε. Το 1952 στο Ελσίνκι ήταν Ολυμπιονίκης στα 4Χ400μ με 3.03.9 (παγκόσμιο ρεκόρ), 2ος στα 800μ (1.49.4) και 5ος στα 400μ (47.0). Τα ατομικΑ του ρεκόρ ήταν 46.2 στα 400μ (1948) και 1.48.9 στα 800μ (1951). Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στη RAF ως πιλότος. Στη συνέχεια σπούδασε ιατρική κι εργάστηκε ως γιατρός στο Αμβούργο. Πέθανε στις 19 Οκτωβρίου 1992.
1897: Παγκόσμιος πρωταθλητής
Γεννιέται στη Νέα Υόρκη ο Αμερικανός πυγμάχος, ιρλανδικής καταγωγής, Τζιν Γιόζεφ Τούνεϊ.
Αναδείχτηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα ημιβαρέα στις 13 Ιανουαρίου 1922 όταν νίκησε τον Μπάτλινγκ Λεβίνσκι στη Νέα Υόρκη. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1926 στη Φιλαδέλφεια στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα βαρέα βάρη όταν νίκησε τον Τζακ Ντέμσεϊ. Έχασε τον τίτλο του ένα χρόνο αργότερα (22 Σεπτεμβρίου 1927) στο Σικάγο σε νέο αγώνα από τον Ντέμπσεϊ. Πέθανε στις 7 Νοεμβρίου 1978.
1880: Ο… ακριβοπληρωμένος Κόμον
Γεννιέται ο Άγγλος μέσος, Αλφ Κόμον. Ήταν ο πρώτος παίκτης που πήρε χίλιες λίρες για να πάει από την Σάντερλαντ στη Μίντλεσμπρο. Κέρδισε το Κύπελλο Αγγλίας του 1902 με την Σάντερλαντ. Έπαιξε στις Σαντερλαντ (1900-01), Σέφιλντ Γουένστεϊ (1901-04), Σάντερλαντ (1904-05), Μίντλεσμπρο (1905-10), Γούλγουϊτς Αρσεναλ (1910-12) και Πρέστον Νροθ Έντ (1912-14). Στην εθνική ομάδα έπαιξε 3 φορές (περίοδος 1904-06) και σημείωσε δύο γκολ. Πέθανε στις 3 Απριλίου 1946.