Η είδηση του θανάτου του Δημήτρη Δημητρίου, σκόρπισε θλίψη σε όλη την οικογένεια του αθλητισμού και συγκλονίζει τους ανθρώπους που τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης και χωρίς καμία δόση υπερβολής, με τον οποίο είχα την τιμή να συνεργαστώ, υπηρετώντας στα ίδια διοικητικά συμβούλια την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου. Με τον Δημήτρη γνωριστήκαμε όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου και ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μου έδωσε την ευκαιρία να μπω στον χώρο, σαν ασκούμενος τότε αθλητικός συντάκτης στην εφημερίδα Σημερινή. Ακολουθήσαμε διαφορετική διαδρομή, εκείνος τον Πολίτη που ήταν το καμάρι του, εγώ στην Αλήθεια και στη συνέχεια στην MC Media και το PROTATHLIMA.
Οι στιγμές για όλους όσους ξέρουμε καλά τον Δημήτρη είναι δύσκολες, αλλά ήταν ευλογία που γνωρίσαμε ένα τέτοιο άνθρωπο, ένα τόσο σπουδαίο αθλητικό συντάκτη με βαρετή και σωστή πένα, με σεβασμό προς τον αναγνώστη και προς τον εαυτό του και την ομάδα του.
Η τριβή μαζί του, ήταν περισσότερο στην ΕΑΚ, όπου σαν αντιπρόεδρος ήταν πάντα η φωνή της λογικής, ο ψύχραιμος άνθρωπος που έλεγε μετρημένες, αλλά στην πλειοψηφία τους σωστές κουβέντες, άκουγε με σεβασμό και προσήλωση την άποψη των άλλων και γενικά ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος. Είχε έγνοια το επάγγελμα μας, έβλεπε πράγματα που δεν του άρεσαν και έλεγε την άποψη του, ενώ είχε την τόλμη να αρθρογραφήσει κόντρα στο ρεύμα, μιας και ήταν άνθρωπος χωρίς βαρίδια, υπηρετώντας με την πραγματική της έννοια τη δημοσιογραφία.
Ο άνθρωπος Δημήτρης αποτυπώνεται μέσα από την τελευταία πράξη της ζωής του για την αθλητική δημοσιογραφία, την εισήγηση για ίδρυση του Ταμείου Αλληλεγγύης των μελών της ΕΑΚ και τη διάθεση όλων των εισπράξεων του βιβλίου του «Με τους Θεούς του Ολύμπου», που ήταν το άλλο μεγάλο καμάρι του πέραν από την οικογένεια του και τον Πολίτη.
Αυτός ήταν ο Δημήτρης μας, ένας μεγάλος και σπουδαίος άνθρωπος που είμαι σίγουρος θα μας βλέπει και θα μας προσέχει από ψηλά, εκεί όπου θα ανταμώσει ξανά με τον αδελφικό του φίλο, Κωστάκη Κουτσοκούμνη και τον πατέρα του Ανδρέα Παφίτη, ο οποίος επίσης υπηρέτησε με ζήλο και ανθρωπιά την αθλητική δημοσιογραφία.
Καλό ταξίδι φίλε…
Κώστας Παναγιώτου