Το αήττητο του Μάουρο Καμορανέζι, στη δεύτερη θητεία του στην Ανόρθωση, έμελλε να τερματιστεί στο Δασάκι.
Το 1-0 του Εθνικού ήταν η πρώτη ήττα για την «Κυρία» μετά το 2-0 από τον Ακρίτα, την 1η Φεβρουαρίου, στο «Στέλιος Κυριακίδης» και συνάμα η δεύτερη «αφλογιστία» της, μετά το 0-0 με την Πάφο (21.2), στο ίδιο γήπεδο.
Ήταν αναπόφευκτη η ήττα από τον Εθνικό; Κατηγορηματικά, όχι. Παρά την κατά το ήμισυ αλλαγμένη ενδεκάδα, ο σύλλογος της Αμμοχώστου δεν απειλήθηκε στο ελάχιστο από τους γηπεδούχους.
Γιατί, εν τέλει, έχασε; Ο Καμορανέζι αναφέρθηκε στο πώς προέκυψε το γκολ (και το χαμένο πέναλτι) του αντιπάλου. Ήταν η μισή αλήθεια, η μία όψη του νομίσματος.
Η άλλη ήταν πως η Ανόρθωση αναλώθηκε σε μια ανούσια υπεροχή και ελάχιστα πίεσε φορτικά, προκειμένου να τη μετουσιώσει σε τέρμα(τα).
Εάν είχε στείλει την μπάλα στα δίχτυα, έστω και μία φορά, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος -με δεδομένη την εικόνα της αναμέτρησης- πως ο Εθνικός θα εύρισκε δύο τέρματα, προκειμένου να την αφήσει με άδεια χέρια.
Leave a Reply