Ο Μάριος Προδρόμου, ο οποίος συνδέεται κυρίως με τον τομέα του mentoring και της ψυχολογίας, αλλά και της ανάπτυξης νεαρών παικτών στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, έχοντας συνεργαστεί με ακαδημίες μεγάλων ομάδων στην Κύπρο, αρθρογραφεί στα Social Media για τη λανθασμένη νοοτροπία στο κυπριακό ποδόσφαιρο και τα σφάλματα που «σκοτώνουν» το ταλέντο.
Αναλυτικά:
Το ταλέντο στην Κύπρο περισσεύει, αλλά η νοοτροπία μας συχνά γίνεται το μεγαλύτερο εμπόδιο. Αν θέλουμε να δούμε τους νεαρούς παίκτες μας να διαπρέπουν, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη.
1. Η παγίδα της νίκης στα τουρνουά
Πιστεύουμε ότι αν το παιδί μας κερδίσει ένα τουρνουά, έγινε ήδη επαγγελματίας. Τα παιδιά αλλάζουν, οι ισορροπίες ανατρέπονται. Στην Α’ Κατηγορία, ο πραγματικός αντίπαλος είναι ο ξένος παίκτης που έμαθε να σκέφτεται γρήγορα υπό πίεση. Είμαστε «πρωταθλητές τουρνουά» κάθε χρόνο, αλλά πόσους παίκτες επιπέδου Λοΐζου έχουμε βγάλει πραγματικά;
2. Η ψευδαίσθηση των 3 προπονήσεων
Η προπόνηση στην ακαδημία δεν αρκεί. Για να φτάσει ένας παίκτης στο κορυφαίο επίπεδο, χρειάζονται περίπου 10.000 ώρες ποιοτικής εξάσκησης. Με 3 ώρες την εβδομάδα στον σύλλογο, θα χρειαστείς 64 χρόνια για να φτάσεις εκεί. Απαιτείται επιπλέον δουλειά στην τεχνική, στο γυμναστήριο και στο mental coaching.
3. Το δίλημμα «Σχολείο ή Ποδόσφαιρο»
Δεν είναι «ή το ένα ή το άλλο», είναι και τα δύο. Η πειθαρχία του σχολείου βοηθά τη συγκέντρωση στο γήπεδο, και η στρατηγική σκέψη του ποδοσφαίρου οξύνει το μυαλό στην τάξη. Ένας καλλιεργημένος παίκτης παίρνει καλύτερες αποφάσεις κάτω από πίεση.
4. Οι φωνές του προπονητή
Πρέπει να ξεχωρίζουμε την πρόθεση. Αν ο προπονητής φωνάζει από αγάπη και πάθος για να σε βελτιώσει, μάθε να ζυγίζεις το κίνητρό του. Σκέψου: αν δεν αντέχεις τις φωνές του προπονητή σου, πώς θα παίξεις μπροστά σε 20.000 κόσμο που σε αποδοκιμάζει;
5. Η εμμονή με τον εξοπλισμό
Πολλοί νομίζουν ότι τα ακριβά παπούτσια κάνουν τον παίκτη. Στη Βραζιλία παίζουν ξυπόλυτοι στην άμμο και βγάζουν θρύλους. Δεν είναι το «εργαλείο», είναι το ταλέντο και η σκληρή δουλειά.
6. Τα δαπανηρά ταξίδια στο εξωτερικό
Αν έχεις τα χρήματα, καλώς. Αν όμως πιέζεσαι οικονομικά, σκέψου αν αξίζουν τα €1500 για 90 λεπτά συμμετοχής σε ένα τουρνουά έξω. Τα ίδια χρήματα μπορούν να επενδυθούν σε μια ετήσια συνδρομή γυμναστηρίου και προσωπική προπόνηση που θα φέρουν μόνιμα αποτελέσματα.
7. Το παράπονο της «εύνοιας»
Αν νιώθεις ότι ο προπονητής αδικεί το παιδί σου, άλλαξε περιβάλλον. Δεν είσαι δέντρο, μπορείς να μετακινηθείς. Αλλά θυμήσου: οι νικητές παλεύουν. Χρειάζεται σκληρή δουλειά, εξυπνάδα και ανθεκτικότητα. Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα.
8. Ο γονιός-προπονητής στην κερκίδα
Διάλεξε έναν προπονητή που εμπιστεύεσαι και άφησε το παιδί στα χέρια του. Στο μάθημα των μαθηματικών δεν μπαίνεις στην τάξη να του φωνάζεις τις απαντήσεις, σωστά; Γιατί το κάνεις στο γήπεδο;
9. Το σύμπλεγμα του «Γκουαρντιόλα»
Πολλοί προπονητές νομίζουν ότι η κατάκτηση ενός παιδικού τουρνουά τους κάνει κορυφαίους. Η πραγματική νίκη ενός προπονητή ακαδημιών δεν είναι το κύπελλο, αλλά το να δει τους παίκτες του να υπογράφουν επαγγελματικά συμβόλαια.
10. Ο ορισμός της επιτυχίας
Επιτυχία είναι το επαγγελματικό συμβόλαιο και η διάρκεια, όχι τα μετάλλια που θα σκουριάσουν στον τοίχο σου. Ακαδημίες, γονείς και παιδιά πρέπει να δουλεύουν για το αύριο, όχι για το εφήμερο «σήμερα».
Το μέλλον του Κυπριακού ποδοσφαίρου ξεκινά από τη σωστή νοοτροπία. Ας σταματήσουμε να κυνηγάμε το αποτέλεσμα της στιγμής και ας χτίσουμε αθλητές με χαρακτήρα.
The post Η λανθασμένη νοοτροπία στο κυπριακό ποδόσφαιρο: Δέκα σφάλματα που «σκοτώνουν» το ταλέντο appeared first on Super Sport FM.