Κόψτε την… πλάκα, διότι οι ομάδες δεν γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη, ούτε κι ένας προπονητής μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του από τον πρώτο κιόλας αγώνα. Τα συνηθίζουμε αυτά στο σινάφι μας και τ’ ακούσαμε και τα διαβάσαμε με μπόλικη δόση υπερβολής στη νίκη της Ανόρθωσης επί του Άρη.
Σίγουρα ο Μάουρο Καμορανέζι έβαλε την «πινελιά» του, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι και θαυματουργός! Αν ο Ιταλοαργεντινός δικαιούται μεγάλο μερίδιο επιτυχίας, άλλο τόσο δικαιούται και ο προκάτοχός του, ο Τιμούρ Κετσπάγια! Ψυχραιμία, λοιπόν, διότι -ιδιαίτερα οι Ανορθωσιάτες- έχουν δει και τις δύο όψεις του νομίσματος. Και σε τελική ανάλυση δεν έγινε και τίποτα φοβερό και τρομερό από το «διπλό» επί του Άρη. Εκτός κι αν ορισμένοι αρνούνται να δουν τη βαθμολογία…
Τη διαφορά την κάνει η συνέχεια και η συνέπεια. Ή μήπως έχουμε ξεχάσει ότι και επί Κετσπάγια η «Κυρία» είχε μερικά αξιοσημείωτα αποτελέσματα (ισοπαλίες με την Πάφο, τον ΑΠΟΕΛ και τον Απόλλωνα) και στο καπάκι ηττήθηκε στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» από την Αραδίππου και δεν νίκησε τον Ολυμπιακό!
Από την πρεμιέρα του Μάουρο, μού έκανε μεγαλύτερη εντύπωση όχι ποιους παρέταξε στην ενδεκάδα, αλλά περισσότερο ποιους δεν… έβαλε. Κι επίσης, ότι έδωσε χώρο και χρόνο βασικού στον Χρυσοστόμου, ο οποίος δεν τον είχε στην τρέχουσα περίοδο.
Ι.Κ.
Leave a Reply