Η Ανόρθωση έπαιξε με την πλάτη στον τοίχο και αυτή τη φορά δεν λύγισε. Ο αγώνας με τον Εθνικό Άχνας είχε χαρακτήρα «επιβίωσης», με την πίεση να είναι αφόρητη μετά τα συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα και τη βαθμολογική θέση να προκαλεί έντονο προβληματισμό στο στρατόπεδο της ομάδας της Αμμοχώστου. Σε αυτό το κομβικό σταυροδρόμι, η «Μεγάλη Κυρία» ανταποκρίθηκε στις εξετάσεις, κερδίζοντας με 1-0.
Με συγκέντρωση και επίγνωση της κρισιμότητας, πήρε το ζητούμενο. Μια νίκη που άξιζε περισσότερο από τρεις βαθμούς, καθώς συνοδεύτηκε από την πρώτη εντός έδρας επιτυχία στη σεζόν, το πρώτο χαμόγελο μετά από 49 ημέρες και κυρίως την έξοδο από τη ζώνη του υποβιβασμού.
Η Ανόρθωση έπαιξε με το βάρος της ευθύνης στους ώμους, όμως δεν λύγισε. Δεν εντυπωσίασε, αλλά κέρδισε δίκαια και μάλλον οι παίκτες του Τιμούρ Κετσπάγια αδίκησαν τους εαυτούς τους που δεν «καθάρισαν» πιο εύκολα. Το τρίποντο έφερε βαθμολογική ανάσα, αλλά και πολύτιμη ανύψωση ηθικού σε μια περίοδο που η ψυχολογία βρισκόταν στα χαμηλότερα επίπεδα.
Πλέον, το βλέμμα στρέφεται στον θεσμό του Κυπέλλου. Ο αγώνας της Τετάρτης με τον Απόλλωνα στη Λεμεσό έχει ξεχωριστή σημασία. Σε μονό παιχνίδι, όπου τα πάντα κρέμονται από μια κλωστή, η Ανόρθωση γνωρίζει ότι έχει μπροστά της μια μεγάλη πρόκληση αλλά και μια ευκαιρία. Σε μια εξαιρετικά δύσκολη σεζόν σε όλα τα επίπεδα, το Κύπελλο αντιμετωπίζεται ως διέξοδος διάκρισης και ως πεδίο για να ξαναχτίσει αυτοπεποίθηση.
Διαβάστε επίσης: Πραστίτης: «Κερδίσαμε μια μάχη συνεχίζουμε τον πόλεμο – Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με την έγνοια»
Το ζητούμενο πλέον για τη «Μεγάλη Κυρία» είναι η συνέχεια. Η νίκη επί του Εθνικού προφανώς και δεν λύνει όλα τα προβλήματα, αλλά μπορεί να αποτελέσει σημείο καμπής. Το αν θα αποδειχθεί απλώς μια ανάσα ή η αρχή για καλύτερες μέρες, μένει να φανεί στο γήπεδο. Το σίγουρο είναι ότι, μετά από καιρό, στην Ανόρθωση υπάρχει ξανά λόγος να ελπίζουν.
Leave a Reply